20 Mart 2016 Pazar

Bedeviler gibi

Bağışıklık sistemlerinin çöktüğü nefret saatlerinde
adına tutunarak çıktım en karanlık dehlizlerden
bir yanış vaktinde küllerine imanı öğretene adadım
tozlu raflardan devşirilen cümleleri
hayat kanıksanmış rüzgarların yansıması şimdi 
gece çok bilinmeyenli bir denklem bu bahiste
ben benden geçiyorum sen yoksun bu geçişin içinde
dedim ve devam ettim yoluma bedeviler gibi.

Oysa çölü göze alan susuzluğu yar bilecekti
geceyi imtihan edinen alışacaktı karanlığa
ille de bâtınsa görmek istediği yoluysa şayet
zahire aldananlara ram olmayacaktı kelimeleri
dedim söylemekti aklımda bir ölümcül zehir
damarlarımda akan kana biat edecektim
ben beni ve seni bilmeseydim eğer görmeseydim
yozlaşacaktım hadariler gibi sana iman edecektim.

Şimdi ustam olsaydı bilseydi bu söylediklerimi
senden ne olacak çok merak ediyorum evladım derdi
ben gülümserdim bir yangına kül olduğumu bilerek
bilirdim onun da bir yerlerde gülümsediğini
taşa yazmak biraz daha katlanılırdı o zamanlar
bilendi çünkü kelimelerin hikmetini
sense hissedendin susandın mütemadiyen
bir ses verseydin silerek yazacaktım her şeyi.

Meftun, 17.01.2016
(Meftun mahlasıyla son yazdığımdır.)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder